Miłość

Fot Sxc Hu Marceloto

Miłość wpleciona jest w dzieje człowieka, a potrzeba jej doświadczania i obdarowywania miłością jest wpisana w najgłębszą naszą istotę. Miłość leży u początków działań Boga skierowanych w stronę  człowieka. Z miłości Bóg nas stworzył, dał nam wolną wolę, dał Swoje słowo, posłał Jezusa, a po Nim Ducha Świętego – z miłości, byśmy dostali się do Nieba i odziedziczyli wszystko to, co czeka nas na w przestrzeni Królestwa Bożego.

W Biblii wielokrotnie możemy przeczytać, że Bóg nas kocha i że traktuje nas w szczególny sposób. Takie słowa można znaleźć:

„Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa,
według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym.”

List do Efezjan 1;5-6 

„On mu odpowiedział: «Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy».”

Ew. Mateusza 22;37 – 40 

Wszystkie Boże zasady, które mówią, jak mamy żyć, co jest dobre, czego powinniśmy unikać, wpisują się w przykazanie miłości.

„Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani  na wdzięczną wonność Bogu.”

List do Efezjan 5;1-2

Punktem wyjścia dla każdego chrześcijanina jest świadomość miłości Jezusa, Jego śmierci na krzyżu, przez którą wziął na siebie grzechy człowieka i ofiarował usprawiedliwienie. Jednakże celem każdego chrześcijanina jest też głębokie i pełne poznanie miłości Chrystusa oraz „napełnienie całą Pełnią Bożą”. Od miłości wychodzimy i do doświadczenia pełni Bożej miłości zmierzamy, gdy postępujemy drogą miłości.

Na czym więc polega kroczenie drogą miłości?

1. Przebaczenie – w Liście do Efezjan 4;32 czytamy:

„Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni! Przebaczajcie sobie, tak jak i Bóg nam przebaczył w Chrystusie.” 

2. Życzliwość – z niej płynie dobre słowo, serdeczność, błogosławieństwo, uśmiech, akceptacja, okazania zrozumienia, które ofiarowujemy drugiemu człowiekowi.

3. Modlitwa za innych – to inaczej „stawanie w wyłomie”, zdrowe zainteresowanie sprawami innych. To praktyczne realizowanie zalecenia Biblii, by „mieć na uwadze nie tylko własne sprawy, ale też i drugich.”

4. Cierpliwość – cytowany już kilka razy List do Efezjan 4,2 podaje takie zalecenie:„…z całą pokorą i cichością, z cierpliwością powinniśmy znosić siebie nawzajem w miłości”

5. Napomnienie – dzięki niemu możesz uratować czyjeś życie, dzięki niemu też, gdy sam słuchasz napomnienia, ktoś ratuje twoje życie.

6. Mówienie ewangelii – to przejaw przejęcia się losem tych, którzy nie znają Jezusa osobiście. Bóg wie, co z nimi będzie, ale ty możesz mieć udział w ich zbawieniu.

7. „Oddawanie życia za braci”– tak miłość ujął Święty Jan w 1 Liście Jana 3,16:

„Po tym poznaliśmy miłość, że On oddał za nas życie swoje. My też winniśmy oddać życie za braci.”

Miłość to służba, służenie innym swoim czasem, siłami, pomocą, pieniędzmi, zdolnościami, wiedzą, umiejętnościami, modlitwą, radą, itp. Mamy również służyć sobie nawzajem w Kościele, o czym możemy przeczytać w Liście do Efezjan 4, 11-13:

„I On ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa.” 

Kierowanie się miłością jest przejawem dojrzałości. Służąc w Kościele, wydoskonalasz się w miłości. Twoja służba pozwala wzrastać w miłości także tym, którym służysz. Wtedy „całe Ciało może przyczyniać sobie wzrostu dla budowania siebie w miłości.”

Spotkanie modlitewne – 05.12.2013 r.

© 2014 tylkojezus.pl