Olbrzymy na naszej drodze

Fot Sxc Hu Hypergraph
Dawid był młodzieńcem, gdy stanął do walki z olbrzymem. Jego postawa, opisana w 1 Księdze Samuela, zachęca do podjęcia walki w imię Pana z sytuacją, przed którą stoicie lub staniecie.

1 Sam 17;45-46

„Dawid odrzekł Filistynowi: Ty idziesz na mnie z mieczem, dzidą i zakrzywionym nożem, ja zaś idę na ciebie w imię Pana Zastępów, Boga wojsk izraelskich, którym urągałeś. Dziś właśnie odda cię Pan w moją rękę, pokonam cię i utnę ci głowę. Dziś oddam trupy wojsk filistyńskich na żer ptactwu powietrznemu i dzikim zwierzętom: niech się przekona cały świat, że Bóg jest w Izraelu”.

Te słowa świadczą o tym, że Dawid był pewny swojego zwycięstwa, że się nie bał i nie wahał, bo wiedział, że ma po swojej stronie wszechmocnego Boga.

W ostatnim czasie przyszło mi stanąć w sytuacji, która była większa ode mnie, przerastała mnie, wzbudzała w moim sercu niepewność i strach. Bałam się, że jej nie podołam.  Z drugiej jednak strony wierzyłam, że Pan postawił mnie w tym miejscu i jest z mną. Wierzyłam w to, że chce mi pomóc.

Stanęłam jak Dawid przed olbrzymem. Zobaczyłam, że każdy „olbrzym”, który staje na mojej drodze, wyzwala w moim sercu wiarę i pomaga mi w poznaniu siebie. Sytuacja ta uświadomiła mi, że nie w sobie mam szukać siły i zwycięstwa, ale w Bogu.

Każdy z nas staje w życiu przed sytuacjami trudnymi. Każdy z nas reaguje na nie inaczej. Jedni ulegają strachowi, wycofują się, rezygnują z jakiś rzeczy, czasami się obrażają; inni starają się znaleźć wyjście, proszą o pomoc. Sytuacje kryzysowe, trudne ujawniają to, jacy jesteśmy. Wyzwania wydobywają na zewnątrz to, co kryje się we wnętrzu każdego z nas.Często patrzymy z podziwem na innych. Podziwiamy ich za to, kim są, za ich sposób myślenia, wolę walki. Musimy jednak pamiętać, że ludzie ci pokonali olbrzymów. Żaden człowiek nie osiągnął rzeczy wielkich bez walki z wielkimi przeszkodami.

Olbrzymy są często narzędziami, których Bóg używa, by przygotować nas do większych zadań. Kiedy Dawid powalił Goliata, większość ludzi zobaczyła, że jest on gotowy, by stanąć na  czele narodu.

Czy chcesz być w swoim życiu pogromcą olbrzymów? Czy chcesz podjąć walkę z sytuacjami, które do tej pory stały na Twojej drodze i nie pozwalały Ci zrobić kroku do przodu?

Historia Dawida, opisana w 1 Samuela 17, prezentuje 10 cech pogromców olbrzymów:

1. Pogromcy olbrzymów nie zaczynają jako pogromcy olbrzymów (1 Sam 17;14-24).

Kiedy wybuchła wojna między Filistynami a Izraelem, Dawid był jeszcze bardzo młody. Był muzykiem i pasterzem. W czasie gdy jego bracia służyli jako żołnierze, Dawid pełnił funkcję chłopca na posyłki u swojego ojca. Donosił braciom jedzenie i sprawdzał, co u nich słychać. Widział żołnierzy przygotowanych do bitwy, ale ani razu nie widział ich walczących. Nie byli w stanie pozbyć się Goliata. Paraliżował ich strach, dlatego nic nie robili. Przez czterdzieści dni Goliat przychodził i powtarzał te same słowa. Co możemy zaobserwować w tej sytuacji?

  • Dawid był wierny w każdej drobnej sprawie, którą mu powierzano.
  • Żołnierzom brakło wiary w obliczu wielkiego zadania jakie im powierzono.

Jeśli dzisiaj nie widzisz siebie jako pogromcy olbrzymów, bo wykonujesz jakąś tam sobie mało ważną pracę, to pomyśl o Dawidzie. Bądź otwarty na to, co Bóg ma dla ciebie przygotowane. Bądź jak Dawid, wierny w tej małej rzeczy, którą robisz. Uwierz w to, że Bóg powołał Cię do walki z olbrzymami.

2. Pogromcy olbrzymów  nie wpatrują się w olbrzyma, ale w Jezusa (1 Sam 17;25-27).

Większość z nas koncentruje się na problemach, które zakrywają nam cel. Widzimy ten problem, ale jest on wielki na mniej więcej 2m 60cm – czyli wzrostu Goliata, jak podaje Biblia. Czy jesteś w stanie podjąć działania bez względu na ryzyko, które się z tym wiąże? Czy jeśli ryzyko wydaje się być zbyt duże, pozostaniesz bierny? Jeśli nie podejmiesz działania, nic nie zrobisz, to nic nie zmieni się w twoim życiu.

W dniu, w którym Dawid stanął naprzeciw Goliata, wszyscy byli w takiej samej sytuacji: żołnierze widzieli Goliata i Dawid widział Goliata. Żołnierze widzieli problem, jednak Dawid widział potencjał.

Nie oceniaj sytuacji na podstawie tego, co widzisz. To, co widzisz jest prawdziwe, ale nie jest to rzeczywistość ostateczna. Za tym stoi wszechmocny, kochający Bóg. Pamiętaj o tej drugiej, ukrytej przed twoimi oczami rzeczywistości.

3. Pogromcy olbrzymów nie słuchają wątpliwości (1 Sam 17;28-33, 41-44).

Co musi zrobić przeciwnik, aby zniechęcić Cię do działania? Jakiego rodzaju opór jest potrzebny, żebyś nie podjął walki? Dla każdego z nas jest to inna miara.

Krytycy Dawida mówili: „Nie jesteś jednym z nas”, „Jesteś zbyt młody”, „Jesteś zbyt zarozumiały”, „Brak ci doświadczenia”. Było mu ciężko, bo bez przerwy spotykał się z krytyką. Poddawano w wątpliwość jego motywacje i umiejętności. Ci, którzy sami nigdy nie zgładzili olbrzyma, będą ci powtarzać, że jego pokonanie jest niemożliwe.

Podobnie jak Dawid, by poradzić sobie z krytykami, powinniśmy:

  • Przejść obojętnie obok naszych „Eliabów”, czyli tych, którzy „gaszą” nas emocjonalnie,
  • Przejść obojętnie obok naszych „Sauli”, czyli tych, którzy „gaszą” nas swoją pozycją,
  • Przejść obojętnie obok naszych „Goliatów”, czyli tych, którzy „gaszą” nas swoimi umiejętnościami.

Jeśli będziesz słuchał wątpliwości w Twoim sercu, nie staniesz do tej walki.

4. Pogromców olbrzymów nie przytłacza wielkość wyzwania (1 Sam 17;32).

Armia izraelska kuliła się ze strachu. Mieli ku temu powody. Goliat był najbardziej zawziętym i najpotężniejszym przeciwnikiem, z jakim kiedykolwiek przyszło im się zmierzyć. Dawid chciał poznać człowieka, który urągał armii Żywego Boga. Żołnierze uważali, że Goliat był zbyt wielki, by można go było pokonać. Dawid uważał, że był zbyt duży, by w niego nie trafić. Sytuacje podobne do tej, w której znalazł się Dawid, mogą nas przytłaczać. Dlaczego Dawid nie czuł się przytłoczony?

– ponieważ z pasją dążył do tego, by oddać chwałę Bogu. Pragnął nagrody. Swoją pewność opierał na wierze w to, że Bóg będzie jego siłą. Pamiętaj, że Bóg jest większy od Twojego problemu.

5. Pogromcy olbrzymów bazują na wcześniej odniesionych sukcesach (1 Sam 17;34-37).

Pewność Dawida opierała się na wcześniejszym doświadczeniu Bożej ochrony w trakcie pomyślnie zakończonych starć z niedźwiedziem i lwem. Przypominał sobie i ludziom o tym, że Bóg jest wierny.

Pomyśl o jakimś osiągnięciu, które sprawiło, że poczułeś się dumny, o czymś, co udało Ci się z Bogiem zwyciężyć.

Najprawdopodobniej było to jakieś wyzwanie. Pewnie początkowo wątpiłeś w swoje siły, ale później całkowicie oddałeś się temu, by sprostać wyzwaniu. Kiedy wszystko jest już za nami, często zapominamy o tym, że początkowo wątpiliśmy w swoje siły. Jeśli będziemy pamiętać o tym, że Bóg okazał się wiernym, pomoże nam to pokonać wątpliwości w kolejnych wyzwaniach.

6. Pogromcy olbrzymów przekonują innych, że uda im się zwyciężyć (1 Sam 17;37).

W trudnych chwilach to, w co wierzysz, znaczy więcej niż to, ile zarabiasz, gdzie mieszkasz, jaką zajmujesz pozycję społeczną i to, co ktokolwiek inny myśli na Twój temat. Ewangelista Mateusz przytacza słowa Jezusa  – Mt 9;29:

„Według wiary waszej niechaj się wam stanie.”

Twoja wiara we własne siły sprawi, że inni w Ciebie uwierzą. Twoja wiara w siłę Boga sprawi, że inni zaufają Bogu. Saul w końcu powiedział Dawidowi: „Idź i niech Pan będzie z Tobą.” Uwierz, że w tej walce Pan jest z Tobą.

7. Pogromcy olbrzymów nie próbują udawać kogoś innego (1 Sam 17;38-40).

Król Saul zaoferował Dawidowi swoją zbroję i broń. Dawid przymierzył je z grzeczności, ale zdawał sobie sprawę z tego, że nie pasowały one do tego, kim był. Często znajdziesz się w podobnej sytuacji – ludzie będą chcieli sprawić, że staniesz się taki, jak oni.

Nigdy nie pokonasz olbrzymów, stających na twojej drodze, za pomocą cielesnych narzędzi.

Pozostań w tej walce tym, kim jesteś. Użyj broni, która pasuje do Ciebie. Nie udawaj, że olbrzym Cię nie przeraża, jeśli na jego widok wpadasz w panikę. Poproś o pomoc, jeśli czujesz, że sam nie dasz rady.

8. Pogromcy olbrzymów podejmują wyzwania mając na uwadze wyższe cele (1 Sam. 17;45-47).

Dla Dawida to wyzwanie było czymś więcej niż tylko walką z dwumetrowym facetem. Podjął się tego wyzwania, mając na uwadze wyższy cel. Przystępował do bitwy po to, by świat poznał Pana Zastępów. Z jego punktu widzenia było to starcie człowieka posiadającego przymierze z Bogiem i reprezentującego Boga, z człowiekiem, który przymierza z Bogiem nie zawarł. Miał to być pokaz wielkich rzeczy, które Bóg czyni w Swojej mocy.

9. Pogromcy olbrzymów pragną zwycięstwa. (1 Sam. 17;48).

Pierwszym krokiem do rozwiązania jakiegoś problemu jest przystąpienie do działania. Pogromców inspirują wyzwania i z zapałem myślą o zwycięstwie. Dawid nie podszedł do Goliata… on do niego podbiegł! Nie uciekaj od problemu, ale z wiarą podbiegnij do niego, oczekując Bożego zwycięstwa.

10. Pogromcy olbrzymów przecierają szlak (1 Sam. 17;49-52).

Kiedy Dawid rozwiązał problemem jakim był Goliat, armia izraelska rzuciła się, żeby przepędzić Filistynów. W tym dniu wygrali bitwę, ale byli w stanie odnieść zwycięstwo tylko dzięki temu, że Dawid przetarł szlak. Pokazał im, ze Bóg jest po ich stronie.

Pomyśl:

  • Jakie „olbrzymy” stają dzisiaj na twojej drodze?
  • Jakie będą twoje pierwsze kroki, na drodze do ich pokonania?

Pamiętaj, że Bóg obiecał Ci:

„Pan będzie walczył za was, a wy będziecie spokojni.” (Księga  Wyjścia 14;14)

Spotkanie poniedziałkowe – 26.08.2013 r.