„Ufaj Panu z całego swego serca i nie polegaj na swoim rozumie.”
Prz 3,5
Czy jesteś człowiekiem godnym zaufania?
Zaufanie do ludzi czasem prowadzi do rozczarowania, szczególnie gdy ktoś nie spełni naszych oczekiwań. Z Bogiem jest jednak inaczej. On nie łamie swoich obietnic. Jego słowo jest pewne, a Jego perspektywa dotycząca naszego życia sięga znacznie dalej niż to, co jesteśmy w stanie zobaczyć i zrozumieć. Bóg patrzy na nas z perspektywy wieczności.
„Tak mówi PAN: Przeklęty człowiek, który ufa człowiekowi i który czyni ciało swoim ramieniem, a od PANA odstępuje jego serce. Będzie bowiem jak wrzos na pustyni, który nie czuje, gdy przychodzi coś dobrego, ale wybiera suche miejsca na pustyni, w ziemi słonej i bezludnej. Błogosławiony człowiek, który ufa PANU, a którego nadzieją jest PAN. Będzie bowiem jak drzewo zasadzone nad wodami, które swoje korzenie zapuszcza nad strumieniem i nie zauważa, gdy upał przychodzi, ale jego liść pozostaje zielony. W roku suszy nie troszczy się i nie przestaje przynosić owocu.”
Jr 17,5–8
Czy Bóg jest pierwszą osobą, do której zwracasz się ze swoimi problemami? Czy to z Nim dzielisz swoje troski, zanim zaczniesz szukać rozwiązania u innych?
Zaufanie jest decyzją, którą świadomie podejmujemy. Nie zawsze oznacza, że rozumiemy wszystko, co dzieje się w naszym życiu. Oznacza jednak, że wierzymy Temu, który widzi więcej niż my.
Jak jest u Ciebie? Komu naprawdę ufasz?
Zachęcamy do odsłuchania niedzielnego kazania Pastora Andrzeja Krajki.
⬇️⬇️⬇️